كاسيودوروس
فلاويوس ماگنوس اورليوس كاسيودوروس سناتور1 در حدود 490 در اسكيلاكيوم2، بروتيوم3 زاده شد، و در حدود 580 درگذشت. سياستمدار و محقق اوستروگوتي4. او بيشتر براي محافظت دانش در اسكيلاكيوم صومعهاي داير كرد و دايرةالمعارفي دربارهٴ هنرهاي هفتگانه نوشت، همراه با تعاليم فراوان ديگر (مراتب آثار الهي و بشري5). مهمترين اثر او (((رسالههاي) گوناگون در 12 كتاب6)) است كه در حدود 537 تدوين شده است؛ كتابي هم به نام تاريخ گوتها7 نوشته كه ما آن را فقط از طريق تلخيصي ميشناسيم كه معاصرش يوردانس (يا يورناندس، نك فصل بعد) از آن كرده است، او دستنوشتههاي قديمي را گردآوري و اصلاح كرد و راهبان ديرش را به استنساخ آنها گماشت.
د. رياضيات بيزانسي، لاتيني و هندي
آنتميوس
آنتميوس8 در ترالس زاده شد، در قسطنطنيه برآمد، و در حدود 524 درگذشت. رياضيدان، مكانيكدان و معمار بيزانسي. برادر مهتر اسكندر ترالسي (نك فصل بعد). او و ايزيدور ملطي در 532 عهدهدار ساختن اياصوفيه شدند. مؤلف رسالهاي در باب آينههاي شيشهاي سوزاننده، كه از لحاظ تاريخ مقاطع مخروطي جالب است. او از آينههايي گفتوگو ميكند كه از پهلوي هم قراردادن تعداد زيادي آينههاي مسطح كوچك ساخته ميشود، و به وسيلهٴ آنها در قديم كشتيهاي دشمن سوزانده ميشد. رسم يك سهمي با داشتن خط هادي و كانون آن.
اوتوكيوس
اوتوكيوس9 در حدود 480 در عسقلان (اشقلون) در سواحل فلسطين زاده شد؛ معاصر مسنتر آنتميوس، رياضيدان بيزانسي. شروحي بر سه اثر ارشميدس (كتاب كره و استوانه، مساحت دايره، تعادل سطوح) و بر چهار كتاب مخروطات آپولونيوس نوشت.